Οι αισχρολογίες και οι ύβρεις δεν μεταφέρονται. Αποτελούν, όμως, σε πολλές περιπτώσεις αναπόσπαστο κομμάτι της ειδησεογραφίας. Ακούγονται ακόμη και εντός και εκτός κοινοβουλίων κατά τις εμφανίσεις δημόσιων προσώπων, σε συνεντεύξεις, ακόμα και στο περιθώριο Συνόδων Κορυφής. Σε κάθε περίπτωση, προτού ο δημοσιογράφος αποφανθεί για την άρτια δημοσίευση χυδαίου περιεχομένου, οφείλει να εξαντλήσει κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να αποδώσει το περιεχόμενο της είδησης παραλείποντας την αναφορά των συγκεκριμένων ανάρμοστων εκφράσεων. Ταυτόχρονα, οφείλει να αποτυπώσει τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο, που να διευκολύνεται η κατανόηση του αναγνώστη και να αποφεύγεται η δημιουργία εντυπώσεων, που τελικά μπορεί να οδηγήσει σε διαστρέβλωση και τελικά παρανόηση της πραγματικότητας. Σημαντικό είναι, επίσης, η καταγραφή να γίνει με τρόπο που να μην προσβάλει αυτόν που φέρεται να αισχρολογεί. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί Μέσα από μετριοπαθείς περιγραφές και την αποφυγή ακραίων λέξεων και χαρακτηρισμών. Όταν οι ύβρεις αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της είδησης, κρίνεται σκόπιμο και επιβάλλεται να αναφέρονται, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε να μην προσβάλλεται το κοινό αίσθημα (για παράδειγμα, με χρήση αποσιωπητικών ή με περιγραφική γραφή). Όταν ένα δημόσιο πρόσωπο χυδαιολογεί, ενδεχομένως και αυτό να είναι είδηση. Το κοινό πρέπει να γνωρίζει τέτοιου είδους στοιχεία συμπεριφοράς δημόσιων προσώπων, που ενδεχομένως συμβάλλουν στη διαμόρφωση των εξελίξεων. Υπάρχει πάντα η δυνατότητα χρήσης επισήμανσης (π.χ. προειδοποιητικό μήνυμα) που θα ενημερώνει το κοινό ότι η είδηση περιέχει υβριστικό περιεχόμενο. Στα online Μέσα, πρέπει να δίνεται πολύ μεγάλη προσοχή στην αποφυγή υπερσύνδεσης με σελίδες που μπορεί να περιέχουν υβριστικό ή χυδαιολογικό περιεχόμενο. Επιπλέον, είναι σημαντικό να μη φαίνεται σε καμιά περίπτωση ενδεχόμενη σύνδεση των παρουσιαζόμενων θεμάτων στη δική τους σελίδα με σελίδες ανάρμοστου περιεχομένου. Όταν πρόκειται για τη δημοσίευση οπτικού υλικού που μπορεί να περιέχει ωμότητες, σκληρές σκηνές, υβριστικού ή και πορνογραφικού περιεχομένου, τότε χρησιμοποιείται επιλεκτικά το υλικό με το λιγότερο, ενδεχομένως, προσβλητικό περιεχόμενο, φροντίζοντας παράλληλα με κατάλληλη επεξεργασία εικόνας για τη θόλωση των επίμαχων τμημάτων. Κρίνεται και στην περίπτωση αυτή απαραίτητο το διευκρινιστικό σημείωμα για το ανάρμοστο περιεχόμενο του δημοσιεύματος. Όταν κάποιος που φέρεται να χυδαιολογεί ή να γίνεται αποδέκτης ύβρεων δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή, τα δεδομένα αλλάζουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι οπωσδήποτε αντιδεοντολογικό να καταγραφεί και να δημοσιευτεί το υβριστικό περιεχόμενο. Ταυτόχρονα, όμως, δεν θα πρέπει να αποσιωπηθεί η είδηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το Μέσο μπορεί να πάρει θέση για το θέμα στηλιτεύοντας, για παράδειγμα, το γεγονός ότι κάποιος χυδαιολογεί σε βάρος του αποθανόντος.
- Προτού ο δημοσιογράφος αποφανθεί για την άρτια δημοσίευση χυδαίου περιεχομένου, οφείλει να εξαντλήσει κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να αποδώσει το περιεχόμενο της είδησης παραλείποντας την αναφορά των συγκεκριμένων ανάρμοστων εκφράσεων
- Οφείλει να αποτυπώσει τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο, που να διευκολύνεται η κατανόηση του αναγνώστη και να αποφεύγεται η δημιουργία εντυπώσεων, που τελικά μπορεί να οδηγήσει σε διαστρέβλωση και τελικά παρανόηση της πραγματικότητας
- Η καταγραφή πρέπει να γίνει με τρόπο που να μην προσβάλει αυτόν που φέρεται να αισχρολογεί
- Όταν οι ύβρεις αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της είδησης, κρίνεται σκόπιμο και επιβάλλεται να αναφέρονται, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε να μην προσβάλλεται το κοινό αίσθημα
- Όταν ένα δημόσιο πρόσωπο χυδαιολογεί, ενδεχομένως και αυτό να είναι είδηση. Το κοινό πρέπει να γνωρίζει τέτοιου είδους στοιχεία συμπεριφοράς δημόσιων προσώπων
- Στα online Μέσα, πρέπει να δίνεται πολύ μεγάλη προσοχή στην αποφυγή υπερσύνδεσης με σελίδες που μπορεί να περιέχουν υβριστικό ή χυδαιολογικό περιεχόμενο
- Όταν κάποιος που φέρεται να χυδαιολογεί ή να γίνεται αποδέκτης ύβρεων δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή, είναι αντιδεοντολογικό να καταγραφεί και να δημοσιευτεί το υβριστικό περιεχόμενο
