Η απόκρυψη της δημοσιογραφικής ταυτότητας κατά τη διαδικασία συλλογής ειδήσεων θεωρείται αντιδεοντολογική. Δεν είναι σωστό να παραπλανούν και να εξαπατούν οι Δημοσιογράφοι τον συνεντευξιαζόμενο ή να χρησιμοποιούν τεχνάσματα για να «αρπάξουν» την είδηση. Είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη το ισχύον καθεστώς αστικής ή ποινικής ευθύνης, καθώς η κρυφή δημοσιογραφική καταγραφή μπορεί να υπόκειται στους νόμους περί ιδιωτικής ζωής. Σε κάθε περίπτωση, κάθε μορφής μυστική δημοσιογραφία πρέπει να είναι ξεκάθαρη στους θεατές και στους αναγνώστες, οι οποίοι πρέπει να κατανοούν γιατί το Μέσο επέλεξε να χρησιμοποιήσει αυτόν τον τρόπο.     Σε σπάνιες και εξαιρετικά σημαντικές περιπτώσεις, όταν, για παράδειγμα, σε ζώνη πολέμου κινδυνεύει η ζωή ενός δημοσιογράφου, τότε, όταν χρειάζεται, δεν αποκαλύπτεται η ταυτότητά του. Χρησιμοποιούνται κρυφά μικρόφωνα μόνο στην περίπτωση που έχει εξαντληθεί κάθε άλλος τρόπος πρόσβασης στην είδηση και όταν για τη συγκεκριμένη είδηση προκύπτουν τα ερωτήματα για το εάν είναι πραγματικά σημαντική η ιστορία ή διακυβεύονται ζωές. Σημαντικό σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της Διεύθυνσης Σύνταξης. Συνήθως είναι αρκετό οι Δημοσιογράφοι να περιγράφουν τι βλέπουν σε έναν δημόσιο χώρο. Για παράδειγμα, το να περιγράψει κάποιος τη συμπεριφορά της Αστυνομίας απέναντι σε διαδηλωτή δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποκαλύψει την ταυτότητά του και να προσπαθήσει να πάρει συνέντευξη. Στο σημείο που ο δημοσιογράφος περνά από την απλή παρατήρηση σε κάτι που πλησιάζει περισσότερο τη συνέντευξη -καταγράφοντας τα λόγια κάποιου για δημοσίευση, παραθέτοντας κάποιον με το όνομά του- τότε συστήνεται στους ρεπόρτερ να εξετάζουν αν πρέπει να προσδιορίζουν στον συνομιλητή τους την ταυτότητά τους και να αναζητούν ένα επιπλέον σχόλιο. Όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή, έτσι και στο διαδίκτυο, οι Δημοσιογράφοι οφείλουν να αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους σε σχόλια, tweets, blogs, forums. Να μη χρησιμοποιούνται ψευδώνυμα. Να υπογράφουν τα κείμενά τους και τα ρεπορτάζ τους. Όταν υπάρχει ενδιαφέρον για το τι λέει ένας δημόσιος φορέας ή ένας Οργανισμός στο ευρύ κοινό, πάνω σε μια συγκεκριμένη υπόθεση (π.χ. ξέσπασμα επιδημίας), δεν είναι σωστό πριν ολοκληρώσουν την έρευνα, να τηλεφωνούν και να ρωτούν χωρίς να αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους. Οι φωτογραφίες και τα πλάνα σε εξωτερικό δημόσιο χώρο γενικά δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα, αλλά συστήνεται να ζητείται άδεια από τον υπεύθυνο ενός κλειστού χώρου, ενώ είναι απαραίτητη και η νομική συμβουλή.

• Σε σπάνιες και εξαιρετικά σημαντικές περιπτώσεις, όταν, για παράδειγμα, σε ζώνη πολέμου κινδυνεύει η ζωή ενός δημοσιογράφου, τότε, όταν χρειάζεται, δεν αποκαλύπτεται η ταυτότητά του
• Χρησιμοποιούνται κρυφά μικρόφωνα μόνο στην περίπτωση που έχει εξαντληθεί κάθε άλλος τρόπος πρόσβασης στην είδηση
• Το να περιγράψει τη συμπεριφορά της Αστυνομίας απέναντι σε διαδηλωτή δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποκαλύψει την ταυτότητά του και να προσπαθήσει να πάρει συνέντευξη
• Στο σημείο που ο δημοσιογράφος περνά από την απλή παρατήρηση σε κάτι που πλησιάζει περισσότερο τη συνέντευξη πρέπει να προσδιορίζει στον συνομιλητή την ταυτότητά του
• Στο διαδίκτυο, οι Δημοσιογράφοι οφείλουν να αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους σε σχόλια, tweets, blogs, forums. Να μη χρησιμοποιούνται ψευδώνυμα. Να υπογράφουν τα κείμενά τους και τα ρεπορτάζ τους