Μια γενικότερη «αρχή» που επικρατεί είναι να μην δημοσιεύεται το σύνολο των αυτοκτονιών, αλλά κυρίως των προσώπων που είναι διάσημοι, καθώς και εκείνες που γίνονται σε δημόσιο χώρο και υπάρχουν πολλοί μάρτυρες. Εάν το εμπλεκόμενο πρόσωπο δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό, οι Δημοσιογράφοι πρέπει να ρωτούν κατ’ αρχάς εάν η αυτοκτονία προκάλεσε δημόσια αναστάτωση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αποφεύγεται να δίνονται λεπτομέρειες σχετικά με το πώς έλαβε χώρα μια αυτοκτονία, έτσι ώστε να μη χρησιμοποιηθεί ως οδηγός από άλλους ανθρώπους. Συστήνεται, με κάθε τέτοια είδηση, να δίνονται και πληροφορίες για την πρόληψη αυτοκτονίας. Για παράδειγμα, να παρατίθεται η τηλεφωνική γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία. Δεν πρέπει να παρουσιάζονται οι αυτοκτονίες ως ηρωικές ή ρομαντικές πράξεις. Ιδιαίτερη προσοχή στη γλώσσα. Να προτιμάται η φράση «αφαίρεσε τη ζωή του» και όχι «αυτοκτόνησε». Επίσης, να αποφεύγεται ο όρος «επιτυχημένη προσπάθεια αυτοκτονίας», όπως επίσης και «αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας».

• Αξιολογείται εάν η είδηση μιας αυτοκτονίας έχει αξία για το δημόσιο ενδιαφέρον
• Δε δίνονται λεπτομέρειες για την αυτοκτονία, καθώς μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση
• Συστήνεται, με κάθε τέτοια είδηση, να δίνονται και πληροφορίες για την πρόληψη αυτοκτονίας
• Δεν πρέπει να παρουσιάζονται οι αυτοκτονίες ως ηρωικές ή ρομαντικές πράξεις
• Ιδιαίτερη προσοχή στη γλώσσα. Να προτιμάται η φράση «αφαίρεσε τη ζωή του» και όχι «αυτοκτόνησε». Επίσης, να αποφεύγεται ο όρος «επιτυχημένη προσπάθεια αυτοκτονίας», όπως επίσης και «αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας»