Ο Οργανισμός οφείλει να παροτρύνει τους εργαζομένους να συμμετέχουν ενεργά σε πολιτιστικούς, φιλανθρωπικούς, δημόσιους, κοινωνικούς και τοπικούς οργανισμούς. Οι εργαζόμενοι, ωστόσο, οφείλουν να αποφεύγουν συμπεριφορές ή δραστηριότητες -πολιτικές, κοινωνικές ή οικονομικές- που μπορεί να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων ή να παρακωλύσουν τη δυνατότητα δίκαιης, ακριβούς και ανεπηρέαστης, από οποιονδήποτε παράγοντα, μετάδοσης των γεγονότων. Η πολιτική αυτή δεν είναι δυνατόν να στερήσει οποιαδήποτε δικαιώματα για τον εργαζόμενο, ενώ στην περίπτωση αμφιβολιών, που τυχόν προκύπτουν, ο εργαζόμενος οφείλει να συμβουλευτεί άμεσα και εξαρχής τον διευθυντή του. Η σχέση του/της δημοσιογράφου με τις ειδησεογραφικές πηγές του οικονομικού-χρηματιστηριακού χώρου είναι συχνές και στενές για όσους ασχολούνται με το οικονομικό ρεπορτάζ. Στο πλαίσιο αυτό, είναι φυσικό να τίθενται ερωτήματα ηθικής που αφορούν στο είδος της σχέσης δημοσιογράφου και οικονομικής πηγής. Οι Δημοσιογράφοι και οι συντάκτες/συντάκτριες  θα πρέπει να γνωστοποιούν απόλυτα τα οικονομικά, εμπορικά και τα περιουσιακά συμφέροντά τους. Εφόσον αναμένεται  από άλλους ανθρώπους να είναι ειλικρινείς σε ό,τι αφορά στη δήλωση των περιουσιακών στοιχείων τους, καθώς και στις πολιτικές πεποιθήσεις τους, το ίδιο ειλικρινείς επιβάλλεται να είναι και οι Δημοσιογράφοι. Δημοσιογράφοι που απασχολούνται στο οικονομικό ρεπορτάζ και οι πληροφορίες τους βασίζονται πάνω σε «εσωτερικές ενημερώσεις», οι οποίες ανήκουν στο Μέσο, απαγορεύεται να χρησιμοποιούν ιδιοτελώς τις πληροφορίες που διαθέτουν εκ των έσω, μέχρις ότου η πληροφορία γίνει γνωστή στο ευρύ κοινό.     Ο δημοσιογράφος σε πολλές περιπτώσεις είναι ένας εξειδικευμένος κοινωνός και αυτή του η εξειδίκευση τον καθιστά συχνά ανεξάρτητο από άλλη αρχή εκτός της πηγής του. Όταν, όμως, αυτό μεταφράζεται σε «οικονομική πηγή», τότε η αξιοπιστία και η αμεροληψία της είδησης που δημοσιεύει αμφισβητείται ακόμα και από τους ίδιους τους συνεργάτες του. Ο δημοσιογράφος πρέπει να διατηρήσει την υπόληψή του, αποφεύγοντας κατά την άσκηση του λειτουργήματός του κάθε σύγκρουση συμφερόντων. Αν υπάρχει αμφιβολία, ο εργαζόμενος στο Μέσο πρέπει να προσφύγει στον αρχισυντάκτη. Ο οικονομικός ρεπόρτερ φροντίζει να μην κοινοποιεί ανακριβείς πληροφορίες και στοιχεία, και να κάνει σαφές στο άρθρο του σε ποια σημεία μιλάει με γεγονότα, σε ποια με υποθέσεις και σε ποια με εικασίες. Οι Δημοσιογράφοι θα πρέπει να αποφύγουν συμπεριφορές και δραστηριότητες -πολιτικές, κοινωνικές ή οικονομικές- που δημιουργούν σύγκρουση συμφερόντων ή θέτουν σε κίνδυνο την ικανότητα της μετάδοσης των ειδήσεων με δίκαιο και ακριβή τρόπο, ανεπηρέαστα από κάθε είδους ανθρώπινη παρέμβαση ή δράση.

• Ο δημοσιογράφος σε πολλές περιπτώσεις είναι ένας εξειδικευμένος κοινωνός και αυτή του η εξειδίκευση τον καθιστά συχνά ανεξάρτητο από άλλη αρχή εκτός της πηγής του. Όταν, όμως, αυτό μεταφράζεται σε «οικονομική πηγή», τότε η αξιοπιστία και η αμεροληψία της είδησης που δημοσιεύει αμφισβητείται ακόμα και από τους ίδιους τους συνεργάτες του
• Ο δημοσιογράφος πρέπει να διατηρήσει την υπόληψή του, αποφεύγοντας κατά την άσκηση του λειτουργήματός του κάθε σύγκρουση συμφερόντων
• Αν υπάρχει αμφιβολία, ο εργαζόμενος στο Μέσο πρέπει να προσφύγει στην προϊσταμένη αρχή του τμήματός του, στον αναπληρωτή της σύνταξης ή στον αρχισυντάκτη
• Ο οικονομικός ρεπόρτερ φροντίζει να μην κοινοποιεί ανακριβείς πληροφορίες και στοιχεία, και να κάνει σαφές στο άρθρο του σε ποια σημεία μιλάει με γεγονότα, σε ποια με υποθέσεις και σε ποια με εικασίες
• Οι Δημοσιογράφοι θα πρέπει να αποφύγουν συμπεριφορές και δραστηριότητες που δημιουργούν σύγκρουση συμφερόντων ή θέτουν σε κίνδυνο την ικανότητα της μετάδοσης των ειδήσεων με δίκαιο και ακριβή τρόπο, ανεπηρέαστα από κάθε είδους παρέμβαση ή δράση